24 Ocak 2009 Cumartesi

nefret !

nasıl da eridi yüreğim bileniz...nasıl da ağlattı dost dediğim beni sokak ortasında... nasıl da çaresiz bıraktı...

siktir et dedi annem , siktirettim ben de onu dünyamdan... koskocaman bi ayıcık oldu kapımda Halil'in kucağında sonra tüm kederim ... ona sarıldığımda dağıldı gönlümün dumanı , ama yine ağladım...

hiç bir şeyi oldun ömrümün duydun mu ?

önceden neysen o oldun yani..yoksun artık ! bi kusmaca bu yazı şimdi belki... sana olan tüm nefretimi anlatan bi yazı yazacağımın müjdecisi...

sağlam dur !

3 yorum:

FNK dedi ki...

Umarım iyisindir.

Namlu dedi ki...

Ops dedik neler oluyor öyle.

bos misra dedi ki...

yeniden biriktiriyorum kendimi çocuklar...

taa ortasına sıçrayabilmek için hayatın !

operim !

Önemli!

Bu blog tamamen islami usüllere göre yapılmıştır.
Yapımda ve yönetimde hiç bir domuzun emeği geçmemiştir. .